Coachingspraktijk JIJ is er voor Jou!

Voor Coaching en Begeleiding, Ontwikkeling, Consulten en Workshops!

Mag het om mij gaan?

We vinden elkaar of sterker nog onszelf al snel egoïstisch. Als we kiezen om ons gevoel te volgen kan dit nog weleens verward worden met hetzelfde woord.

Afhankelijk van welk enneagramtype jij bent, de opvoeding welke je hebt gehad, de overtuigingen welke jij je eigen hebt gemaakt en nog veel meer waar je uit opgebouwd bent, ben je in meer of mindere mate in staat te kiezen voor jezelf, het om jou te laten gaan.

Zo herken ik mijn doen en laten in het enneagram type 8. De 8 wordt een baasje genoemd en niet omdat deze de baas wil zijn, maar meer omdat de 8 angst heeft dat anderen over hem/haar gaan bepalen wat zij wel of niet moeten doen. Dus de 8 houdt graag de touwtjes in handen en vindt dat hij/zij het ook beter weet. Dat weet ik ook wel zeker haha.

Lastige is dat de 8 ook erg goed is in ontkennen. Ze ontkennen zichzelf, ontkennen dat zij iets nodig hebben. En omdat zij graag de wereld willen redden, vergeten ze zichzelf daarin mee te nemen. Zichzelf daarin echt een stevige plek te verwerven. Je kunt je voorstellen hoe lastig deze combinatie alleen al kan zijn om hierin een gezonde 8 te kunnen worden welke heerlijk zijn of haar gevoel kan volgen en alsnog de wereld kan redden zonder het gevoel nog te hebben de controle te moeten houden over alles.

Dan ben ik ook nog eens opgevoed door ouders welke zelf natuurlijk hun eigen worstelingen hebben gehad in het leven. Een moeder welke alleen maar zorgt en zorgt, om vanuit daar te kunnen voelen dat zij ook bestaat en gewaardeerd wordt. Ze zou goed het type 2 kunnen zijn geweest. Ze was dan ook intens verdrietig als zij van alles wel voor een ander deed maar ze daarvoor geen erkenning terug kreeg of een soort zelfde aandacht terug. Ze had niet in de gaten dat de erkenning en waardering welke ze zo naar op zoek was buiten zichzelf, in haarzelf terug te vinden zou zijn geweest.

Een vader welke hoogstwaarschijnlijk erg het gevoel heeft gehad gefaald te hebben toen de cafetaria failliet werd verklaard en mogelijk last heeft gehad van depressieve gevoelens waarbij ik de boodschap heb opgevangen dat het nooit meer goed zou komen.En na het overlijden van mijn vader toen ik 11 was, hebben we helaas niet veel hele fijne momenten meer ervaren in ons gezin, dus leek die overtuiging: het komt nooit meer goed, aardig bewaarheid.

Terug naar de start van deze blog.

Al wat ik geschreven heb hierboven in combinatie met mijn eigen onzekerheden en nog wat overtuigingen meer maken dus dat kiezen voor mijzelf, mijn gevoel volgen, gaan doen waar ik blij van wordt dus niet iets is dat mij van nature makkelijk afgaat. Toch vinden mensen mij vaak in eerste instantie zelfverzekerd overkomen. Dit kan mede te maken hebben met dat ik me kan identificeren met die 8 als ook dat ik als ascendant weegschaal ben. Plaatje rond wat betreft eerste indruk die ik kan hebben op mensen. Mooi hoe alles dan zo samenvalt en waar je allemaal jezelf in beter kan leren kennen zodat je jezelf meer tot hulp kan gaan zijn dat dat je jezelf tegen blijft werken.

Nu is het zo dat ik besloten heb te stoppen met werken bij de buitenschoolse opvang. Ik voel dat mijn ambitie mij trekt naar het willen bereiken van mensen om ook hun bewuster te kunnen maken van wie ze nou werkelijk zijn en wat zij kunnen doen om daar steeds meer dichterbij te kunnen komen. Ik word daar echt heel blij van! Omdat we ons hier financieel toch ook moeten kunnen onderhouden en ik nog niet echt voldoende inkomsten haal uit mijn werk als consulent en coach, ben ik op zoek naar een baantje er nog naast welke me minder energie zal kosten waardoor ik meer tijd en energie overhoud voor mijn passie.

Simpel zou je zeggen, toch? In principe wel ...

Maar dan begint mijn hoofd, ofwel mijn ego denkgeest zich ermee te bemoeien. Je kent het vast wel. Gedachten als: wie denk je dat je bent, kiezen voor wat jij wilt is zowat doodsangstaanjagend. Want de herinneringen en gedachten aan dat ik het voorbeeld en ervaring heb gehad dat het immers nooit meer goed komt als je gaat voor wat jij wilt, en dat ik mezelf toch echt moet blijven wegcijferen en zeker moet blijven ontkennen dat ik ook nog wat te willen kan hebben druist natuurlijk lijnrecht in tegen wat ik nu aan het doen ben.

Gelukkig had ik dit wel kunnen voorzien en verrast het me niet dat ik nu wordt geplaagd door al deze toch best bekende maar zeker nu vervelende gedachten en overtuigingen.

Sinds mijn beslissing mijn baan op te zeggen, komen ze sterker op me af dan ooit. Inmiddels weet ik ook dat dit een truc is van dat ego wat mij graag klein houdt en mij het liefst in angst wil laten leven want daarmee hoopt dat ego mijn steun te blijven krijgen en dat ik erin blijf geloven dat het zowat gevaarlijk is wel dichterbij mijn werkelijke zelf inclusief mijn passies en kunnen doen wat ik wil te komen.

Dus als je overvallen lijkt te worden door onzekerheden of angsten, weet dan dat dat je ego is die heel hard zijn best doet jou te laten blijven waar je bent. En weet dan ook dat je ego zeker niet uit liefde handelt en dus eigenlijk een heel slechte raadgever is. De kans is ook nog groot dat je je er lichamelijk minder fijn bij zal voelen want als je je ego blijft geloven en volgen, geeft het heel negatieve impulsen af aan je systeem met verschillende gevolgen van dien. Daarover een andere keer meer.

Poging om nog to the point te komen haha …

Nu had ik gisteren en eergisteren een kennismaking met 2 gezinnen waar ik mogelijk als gastouder aan het werk zou kunnen. Vooraf had ik het er met mijn partner al over gehad wat mijn valkuilen zouden kunnen zijn. Met in mijn achterhoofd weten dat het mij niet van nature makkelijk afgaat beslissingen te maken ten voordele van mijzelf.

Een van mijn valkuilen komt voor een deel vanuit dat ik als type 8 neig naar vleugel 9. Het enneagramtype 9 gaat voor harmonie. Weegschaal als ascendant heeft daar ook een link mee. Ik hou er ook van als iedereen happy en gelukkig kan zijn, dat alles naast elkaar in harmonie kan bestaan en streef altijd naar een win win situatie … waarin ik dus altijd mezelf vergeet mee te nemen. Dat gaan we nu dus niet meer doen!

En daar kwam ik na het eerste gesprek al in dilemma, whoeps. Een super aardig en leuk gezin met 3 prachtige kinderen in de leeftijd 1 tot en met 5. Omstandigheden top, verdiensten top, de hoeveelheid dagen werken past binnen mijn wensen dus ideaal! Of toch niet …

Toen ik er vandaan fietste was ik totaal in de war. Als dan alles eigenlijk ideaal is en passend, waarom voelt dat dan toch als dat ik dit beter niet kan doen? Inmiddels heb ik mijzelf al aangeleerd niet gelijk Ja te roepen maar de tijd te nemen hierover na te denken. Fijne is dat mijn partner type 5 is en er graag nog eens een nachtje (of 2 of 3 of 4 etc ) over slaapt. Iets wat ik ook mag leren voor ik gelijk overstag ga en mijzelf daarin dus helemaal vergeet.

Eenmaal thuis heb ik daar eens goed bij stil gestaan. Waar het me toen duidelijk werd waar ik bijna weer in was getrapt. Want die vleugel 9 was helemaal in zijn nopjes, mijn ego was ook super blij met de inkomsten en het idee van het aantal dagen. Gelukkig voelde ik al snel dat ik mijzelf hierin bijna was vergeten. Want de hoeveelheid uren in 2 dagen met 3 kleine pukkies waarvan er 1 wat meer aandacht nodig zou hebben zou mij minstens zoveel energie gaan kosten als dat ik nu kwijt ben op de buiten schoolse opvang.

Maar maar maar schreeuwde mijn ego denkgeest …

En die moest ik dus negeren en ik denk dat dat een van de moeilijkste dingen is om aan te leren. Toch de meest belangrijke om een zo zuiver en eerlijk mogelijke beslissing te kunnen nemen in het voordeel van jezelf, waarin je alle rekening houdt met jezelf. Want doe je dat niet, dan doe je jezelf te kort en dat was nou juist niet meer de bedoeling.

Precies dat wat ik niet geleerd heb en zelfs voor onveilige gevoelens kan zorgen welke dus niet waar zijn maar zich nog steeds wel kenbaar maken. Want immers is mijn overtuiging geworden dat kiezen voor jezelf je in de meest onveilige situaties kan brengen. Daar breng ik nu verandering in.

Dit proces van iets moeilijk vinden naar wat je wel wilt gaan doen, en de betere beslissingen daarin te nemen voor jezelf, duurt steeds korter naarmate je bekender wordt met je eigen-aardigheden. En dat is waar je dan eindelijk jouw vrijheid in kan gaan voelen, jouw kracht in kan gaan terug vinden, niet meer afhankelijk zal hoeven zijn van jouw omgeving. Je leert je eigen verantwoordelijkheid te nemen, wat ook echt heel bevrijdend is voor jezelf!

En precies dit is wat ik zo graag anderen wil leren en laten ervaren, over wil vertellen, je bewuster van zou willen maken en daarin super leuke en prachtige middelen aan kan reiken zodat je jezelf niet meer in de weg hoeft te zitten, maar je jezelf kan leren bevrijden uit die harnassen welke we als kind al in zijn gegroeid.

Er is niets leukers dan het type waarin je jezelf het meest herkent beter te leren kennen zodat dit je ook kan helpen jezelf te begrijpen, om vanuit daar je talenten en kwaliteiten te laten groeien zodat deze je steunend kunnen zijn in al je doen en laten! Ik noem maar een van de mooie wegen naar een prettiger leven voor jezelf waarin je steeds minder belemmeringen zal voelen en je kan gaan doen waar jij voor geboren bent.

Dus mag het om jou gaan?

Ja, het mag helemaal om jou gaan, dat is niet egoïstisch, dat is gewoon heel gezond!